Incassokosten kennen de meeste mensen maar van één kant: als iets dat erbij komt wanneer je zelf te laat bent. Dat het ook de andere kant op werkt, weet bijna niemand.
Heb je een opeisbare vordering op een webshop en betaalt die niet, dan kun je de redelijke kosten die je maakt om betaling te krijgen bij hem in rekening brengen. Dat staat in artikel 6:96 lid 2 sub c van het Burgerlijk Wetboek. Daarbovenop kun je de wettelijke rente vorderen vanaf het moment dat het verzuim intrad. Je moet ze wel aankondigen voordat je ze claimt.
Artikel 6:96 lid 2 sub c BW rekent tot de vermogensschade die je kunt vorderen: de redelijke kosten ter verkrijging van voldoening buiten rechte. In gewoon Nederlands: wat het jou redelijkerwijs heeft gekost om je geld te krijgen zonder naar de rechter te stappen.
Die bepaling is niet geschreven voor bedrijven of voor incassobureaus. Hij geldt voor iedereen met een opeisbare vordering, en dus ook voor jou tegenover een webshop die niet terugbetaalt. Het is precies dezelfde bepaling waar incassobureaus zich op beroepen als zij jou aanschrijven.
Als een bedrijf incassokosten bij een consument in rekening brengt, gelden er extra beschermingsregels: er moet eerst een aanmaning zijn verstuurd met een termijn van veertien dagen, waarin staat wat de kosten zullen zijn als er niet wordt betaald. Wordt die stap overgeslagen, dan zijn de kosten niet verschuldigd.
Die bescherming is er voor de consument. Is de schuldenaar een bedrijf, zoals in jouw geval de webshop, dan geldt die extra drempel niet op dezelfde manier. Dat maakt jouw positie eenvoudiger dan die van een incassobureau dat jou aanschrijft.
Toch doe je er goed aan het altijd wel aan te kondigen. Niet omdat het moet, maar omdat het je claim onaantastbaar maakt en omdat het vaak alleen al werkt: een winkel die ziet dat er een bedrag bovenop komt, rekent anders.
De wet zegt "redelijk" en noemt geen bedrag. Als maatstaf wordt in de praktijk de wettelijke staffel gebruikt die geldt bij consumentvorderingen: een percentage over de hoofdsom dat afloopt naarmate het bedrag stijgt, met een minimum van veertig euro. Voor een vordering van een paar honderd euro kom je daarmee in de buurt van dat minimum.
Die staffel is voor jouw situatie geen dwingend voorschrift, maar hij is wel een verstandige richtlijn. Vraag je aanzienlijk meer, dan nodig je uit tot discussie over de redelijkheid. Sluit je bij de staffel aan, dan is er weinig tegenin te brengen.
Voor vorderingen tussen ondernemingen kent de wet daarnaast een vaste vergoeding van veertig euro. Ook dat is een bruikbaar aanknopingspunt om te laten zien dat jouw bedrag niet uit de lucht komt vallen.
Naast de kosten kun je rente vorderen over het bedrag dat je tegoed hebt, vanaf het moment dat het verzuim is ingetreden. Bij een uitblijvende terugbetaling na herroeping is dat het moment waarop de veertien dagen verstreken, en dat gaat van rechtswege, dus zonder dat je iets hoeft te sturen.
Bij kleine bedragen en korte periodes gaat het om weinig geld. Maar het effect is niet alleen financieel: rente vorderen laat zien dat je weet wat je rechten zijn, en dat verandert de toon van het gesprek aan de andere kant.
Kosten en rente kun je pas vorderen als de wederpartij in verzuim is. Dat moment verschilt per situatie, en het is de moeite waard om precies te weten welke jouw situatie is, want het bepaalt vanaf wanneer je klok loopt.
Noteer die datum, want hij komt in elke brief daarna terug. Uit die ene datum volgen namelijk drie dingen tegelijk: je recht om te ontbinden, de ingangsdatum van de rente, en de grondslag voor je kosten.
Eén zin in je ingebrekestelling is genoeg. Bijvoorbeeld: "Blijft betaling binnen deze termijn uit, dan treedt het verzuim in en maak ik tevens aanspraak op de wettelijke rente vanaf die datum en op de redelijke kosten ter verkrijging van voldoening buiten rechte, welke ik op grond van artikel 6:96 lid 2 sub c BW begroot op EUR [bedrag]."
Noem een concreet bedrag. Een aankondiging zonder getal is makkelijker te negeren dan een rekening. Zie zelf een ingebrekestelling sturen voor de hele brief.
Twee dingen, en het tweede is belangrijker dan het eerste. Ten eerste kun je het bedrag daadwerkelijk vorderen en, als het tot een procedure komt, toegewezen krijgen. Ten tweede, en dat is in de praktijk het effect, verandert het de rekensom aan de andere kant. Een winkel die een terugbetaling van tachtig euro laat liggen omdat het toch niemand opvalt, kijkt anders naar honderdtwintig euro plus rente plus het risico op een procedure.
Verwacht niet dat een winkel de kosten vrijwillig meebetaalt. Wat wel gebeurt is dat de hoofdsom sneller komt, en dat is waar het je om ging.
Je eigen tijd is geen vermogensschade in de zin van dit artikel. Wat je wel kunt opvoeren zijn werkelijke kosten: porto, aangetekende verzending, of de kosten van een gemachtigde die je hebt ingeschakeld.
Dan worden de kosten van die bijstand doorgaans op de wederpartij verhaald, op dezelfde grondslag. Bij ons werkt het zo dat het jou niets kost en dat wij onze vergoeding verrekenen met wat wij innen.
Dan heb je gekregen waar het om ging. Doorprocederen over veertig euro incassokosten is zelden proportioneel. Beslis dat bewust en niet uit principe.
Het gaat om redelijke kosten ter verkrijging van voldoening. Werkelijk gemaakte kosten zijn het makkelijkst te onderbouwen, maar de staffel wordt in de praktijk ook toegepast zonder dat elke euro is gespecificeerd. Houd het redelijk en sluit aan bij de staffel, dan is er weinig discussie.
Richt de winkel zich op Nederland, dan is Nederlands recht van toepassing en geldt deze bepaling gewoon. Het innen wordt praktisch lastiger, de grondslag niet.
Onze vergoeding komt uit wat wij innen en wordt waar mogelijk op de wederpartij verhaald. Het kost jou niks.
Start je dossierEen dienst van Hartmann Juris.