De wet noemt een harde termijn en een uitzondering. Webshops citeren graag de uitzondering en vergeten de termijn. Hieronder staan ze allebei, en hoe je de uitzondering onschadelijk maakt.
Veertien dagen. Die klok begint te lopen op de dag nadat de webshop je herroeping heeft ontvangen, en hij moet dan alles terugbetalen, inclusief de verzendkosten van de heenzending. Er is een rem: zolang hij het pakket niet terug heeft en jij geen verzendbewijs hebt laten zien, kun je de betaling nog niet afdwingen. Stuur je verzendbewijs dus meteen mee.
Veertien dagen, en dat is geen richtlijn maar een wettelijke termijn. Hij staat in artikel 6:230r lid 1 van het Burgerlijk Wetboek. Let op de precieze formulering, want die zegt meer dan alleen een getal.
De handelaar vergoedt na ontbinding van de overeenkomst overeenkomstig artikel 230o onverwijld doch uiterlijk binnen veertien dagen na de dag van ontvangst van de verklaring tot ontbinding alle van de consument ontvangen betalingen, met inbegrip van de leveringskosten.
In gewone taal: drie dingen tegelijk. Ten eerste: onverwijld, dus zodra het kan, en veertien dagen is de buitengrens en niet de norm. Ten tweede: de klok start op de dag van ontvangst van jouw melding, niet op de dag dat het pakket bij de webshop binnenkomt. Ten derde: alle ontvangen betalingen, met de verzendkosten van de heenzending erbij.
De wet spreekt van ontbinding, in het spraakgebruik heet dat herroepen of gebruikmaken van je bedenktijd. Het is hetzelfde. Hoe je die verklaring uitbrengt, staat in artikel 6:230o lid 3 BW: met het modelformulier voor ontbinding, of met een andere ondubbelzinnige verklaring. Een duidelijke e-mail volstaat dus. Een pakket zwijgend terugsturen is geen verklaring, en dat kost je later de discussie over de startdatum.
Vanaf de dag na ontvangst van je melding. Meld je op maandag 7 september dat je de koop ontbindt, dan telt dinsdag 8 september als dag 1 en is maandag 21 september de laatste dag. Dat is de reden waarom je die melding schriftelijk en bewijsbaar doet.
Drie fouten kosten mensen hier tijd. De eerste is bellen. Een telefoontje is een geldige verklaring, maar je kunt de dag van ontvangst niet aantonen en dus de termijn niet vaststellen. De tweede is het pakket terugsturen zonder bericht. Dan begint de klok pas te lopen op het moment dat de webshop je bedoeling kent. De derde is een retourportaal invullen zonder een kopie voor jezelf.
Doe het dus zo: stuur een e-mail met je ordernummer, de zin dat je de koopovereenkomst ontbindt binnen de wettelijke bedenktijd, en de datum. Vul daarnaast gerust het retourportaal in, dat maakt het de webshop makkelijk. De e-mail is je bewijs, het portaal is de service.
Ja, en dit is de uitzondering die in vrijwel elke klantenservicemail opduikt. Maar hij is smaller dan webshops hem maken, en hij zit niet in lid 1. Hij staat in lid 4 van hetzelfde artikel.
Tenzij de handelaar heeft aangeboden de op basis van de ontbonden overeenkomst geleverde zaken zelf af te halen, kan de consument eerst nakoming vorderen van de in lid 1 bedoelde verbintenis nadat de handelaar de zaken heeft ontvangen of de consument heeft aangetoond dat hij de zaken heeft teruggezonden, naar gelang welk tijdstip het eerst valt.
In gewone taal: de plicht om te betalen bestaat vanaf jouw melding, maar je kunt hem pas afdwingen zodra een van deze twee dingen waar is. Of de webshop heeft het pakket terug, of jij hebt aangetoond dat je het hebt teruggestuurd. Welke van de twee het eerst gebeurt, telt. En let op het begin van de zin: heeft de webshop aangeboden het zelf op te halen, dan geldt deze rem helemaal niet.
Twee dingen vallen hier op. Ten eerste staat er aangetoond dat hij de zaken heeft teruggezonden, niet dat de webshop ze moet hebben ontvangen. Een verzendbewijs is dus genoeg. Ten tweede staat er naar gelang welk tijdstip het eerst valt. De webshop mag niet het latere van de twee kiezen.
Wat hier dus niet staat, is dat de webshop veertien dagen mag nemen vanaf het moment dat hij je pakket ontvangt. Dat is de meest voorkomende verdraaiing. En er staat evenmin dat hij eerst mag controleren of het product ongebruikt is. Een inspectietermijn kent de wet niet.
Vul de twee data in en je ziet direct welke datum je in je e-mail kunt zetten. De rekenmachine werkt in je browser en er wordt niets opgeslagen of verstuurd.
Onze juristen schrijven de webshop aan met de datum, het artikel en een harde deadline. Het kost jou niks.
Door de webshop het bewijs te geven voordat hij erom vraagt. Zo lang als de webshop kan zeggen dat hij niet weet of het pakket onderweg is, houdt hij een verdedigbaar argument. Neem hem dat argument in één e-mail af.
Stap 1. Meld en stuur op dezelfde dag. Doe de melding en breng het pakket weg. Dan lopen beide klokken vanaf hetzelfde moment en heb je geen los verhaal over twee data.
Stap 2. Verstuur altijd met track and trace. Een afgiftebewijs met barcode is je bewijs dat je hebt teruggezonden. Zonder barcode heb je een papiertje zonder waarde.
Stap 3. Mail het bewijs meteen door. Een foto van het afgiftebewijs plus het trackingnummer, in dezelfde thread als je melding. Schrijf erbij: hiermee is aangetoond dat de zaken zijn teruggezonden als bedoeld in artikel 6:230r lid 4 BW.
Stap 4. Noem de einddatum. Zet in je mail de concrete datum waarop je het bedrag uiterlijk op je rekening verwacht. Een datum is moeilijker te negeren dan een verwijzing naar een termijn.
Ja. Artikel 6:230r lid 1 BW noemt de leveringskosten uitdrukkelijk bij de bedragen die terug moeten. De verzendkosten die je bij het afrekenen betaalde, horen dus bij je terugbetaling.
Er is één begrenzing. Koos je zelf voor een duurdere bezorgvorm dan de goedkoopste standaardlevering die de webshop aanbood, dan hoeft hij alleen dat goedkoopste bedrag te vergoeden. Dat staat in artikel 6:230r lid 3 BW. Betaalde je vier euro voor avondbezorging terwijl standaardverzending twee euro kostte, dan krijg je twee euro terug.
De kosten van het terugsturen zijn een aparte vraag met een ander antwoord. Die kunnen wel bij jou liggen, maar alleen als de webshop je daar vooraf duidelijk over heeft geïnformeerd. Hoe dat precies zit, staat in het artikel over retourkosten.
Alleen als jij daar uitdrukkelijk mee instemt. Artikel 6:230r lid 2 BW schrijft voor dat de handelaar terugbetaalt met hetzelfde betaalmiddel dat jij hebt gebruikt, tenzij je uitdrukkelijk met een ander betaalmiddel instemt en je daar geen kosten door hebt.
Uitdrukkelijk instemmen is iets anders dan niet protesteren. Zet een webshop het bedrag ongevraagd op je klantaccount als shoptegoed en meldt hij dat achteraf, dan heb je nergens mee ingestemd en mag je gewoon geld op je rekening eisen.
Betaalde je met iDEAL, dan hoort het terug op je bankrekening. Betaalde je met creditcard, dan op de kaart. Betaalde je met PayPal, dan naar PayPal. Vraagt de webshop je IBAN omdat terugstorten via de oorspronkelijke route hem transactiekosten scheelt, dan mag je dat weigeren. Ga je er wel op in, dan is dat jouw keuze. De webshop mag daarvoor geen extra kosten rekenen.
Dan is de webshop in verzuim, en dat is juridisch een keerpunt. De veertien dagen zijn een voor de voldoening bepaalde termijn. Verstrijkt zo'n termijn zonder dat er is betaald, dan treedt het verzuim in zonder dat je nog hoeft aan te manen. Dat staat in artikel 6:83 onder a BW.
Vanaf dat moment loopt de wettelijke rente over het bedrag, op grond van artikel 6:119 lid 1 BW. Bij een bestelling van veertig euro is dat een paar cent en dus vooral symbolisch. Bij een bestelling van twaalfhonderd euro die maanden blijft liggen, is het dat niet meer.
Praktisch schrijf je één korte mail met vier elementen: de datum van je melding, de datum van je verzendbewijs, de wettelijke uiterste betaaldatum die daaruit volgt, en een nieuwe termijn van bijvoorbeeld zeven dagen. Zet erbij dat de webshop in verzuim is en dat de wettelijke rente loopt. Vraag niet, meld.
Blijft het stil, dan is de vraag niet meer of je gelijk hebt maar hoe je het haalt. Was er met creditcard, incasso of PayPal betaald, dan is er soms nog een route via je betaaldienstverlener. Welke methode wat kan, staat in het overzicht van chargeback per betaalmethode. Ging het niet om een retour maar om een bestelling die nooit is aangekomen, kijk dan bij de wettelijke levertijd.
De termijn loopt wel, maar je kunt de betaling nog niet afdwingen zolang de webshop het pakket niet heeft en jij niets hebt aangetoond. Dat is de rem van artikel 6:230r lid 4 BW. Stuur terug en deel je verzendbewijs, dan valt de rem weg.
Nee. Veertien dagen na de dag van ontvangst van je melding. Een langere termijn in de algemene voorwaarden is een afwijking ten nadele van de consument en houdt geen stand. De dertig dagen die je misschien kent, gaan over de levering en niet over de terugbetaling.
Niet zonder jouw uitdrukkelijke instemming. Artikel 6:230r lid 2 BW schrijft hetzelfde betaalmiddel voor als waarmee jij betaalde. Betaalde je met iDEAL, dan hoort het geld op je bankrekening.
Ja, dat is het betaalmiddel dat je gebruikte. Vanuit PayPal komt het daarna bij je saldo of op de gekoppelde rekening of kaart terecht.
Ja. Na het verstrijken van de termijn is de webshop in verzuim zonder aanmaning en loopt de wettelijke rente op grond van artikel 6:119 lid 1 BW. Bij kleine bedragen is dat symbolisch, maar het maakt duidelijk dat je de termijn kent.
De wet wijst niet met zoveel woorden aan wie dat risico draagt. Wat er wel staat, is dat de webshop niet langer mag wachten zodra jij hebt aangetoond dat je hebt teruggezonden. Verstuur daarom altijd met track and trace en bewaar het afgiftebewijs.
Deze pagina is algemene informatie over Nederlands consumentenrecht en geen juridisch advies over jouw specifieke situatie. Wetteksten gecontroleerd op wetten.overheid.nl op 6 september 2026.
Onze juristen schrijven de webshop aan namens jou, met de wetsartikelen erbij en een harde termijn. Het kost jou niks.
Start je dossier · 2 minuten